KOCAMAZ: ‘SOSYAL İNCELEME RAPORU ÇOCUK ADALET SİSTEMİNİN PUSULASIDIR’

İYİ Parti Mersin Milletvekili Burhanettin Kocamaz, Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu’nda Çocuk Koruma Kanunu’nun 14’üncü maddesi üzerine İYİ Parti Grubu adına konuştu. Kocamaz, 15 ila 18 yaş grubundaki çocuklar bakımından sosyal inceleme raporuna ilişkin mevcut sistemin yeterli olmadığını ifade ederek, savcı ve mahkemelerin hangi koşullarda rapor istemekten vazgeçebileceğinin açık ve bağlayıcı ölçütlerle belirlenmesi gerektiğini söyledi. Mevcut düzenlemenin hâkim ve savcıların takdir yetkisini sürdürdüğünü dile getiren Kocamaz, rapor alınmamasına ilişkin gerekçelerin somut, kişiselleştirilmiş, denetlenebilir ve kanuni ölçütlere dayanması gerektiğini kaydetti. “Rapor Bir Formalite Değildir” Sosyal inceleme raporlarının çocukların aile, eğitim ve sosyal çevre koşullarının değerlendirilmesinde önemli bir rol üstlendiğini belirten Kocamaz, rapor kapsamında çocuğun aile yapısı, aile içi şiddet veya ihmal ve istismar yaşayıp yaşamadığı, eğitim hayatı ve suç çevreleriyle ilişkisinin araştırıldığını ifade etti. Kocamaz, “Sosyal inceleme raporu bir formalite değildir. Sosyal inceleme raporu çocuk adalet sisteminin pusulasıdır” ifadelerini kullandı. Raporun alınmaması durumunda mahkemelerin çocuğun içinde bulunduğu sosyal şartları yeterince değerlendiremeyebileceğini savunan Kocamaz, çocukların suça sürüklenmesine neden olan etkenlerin de yargılama süreçlerinde dikkate alınması gerektiğini belirtti. Mahkemeler Arasındaki Uygulama Farklılıklarına Dikkat Çekti Yargıtayın kurumsal yayınlarında çocuk yargılamalarında sosyal inceleme raporlarına ilişkin farklı uygulamaların sorun olarak ele alındığını belirten Kocamaz, mahkemeler arasında uygulama birliğinin sağlanmasının önemine işaret etti. Benzer yaş ve şartlardaki çocukların farklı mahkemelerde farklı uygulamalarla karşılaşmasının hukuk güvenliği açısından sorun oluşturabileceğini söyleyen Kocamaz, takdir yetkisinin sınırlarının kanunda açık şekilde belirlenmesi gerektiğini ifade etti. Kocamaz, Anayasa’nın 2’nci maddesinde yer alan hukuk devleti ilkesinin kamu işlemlerinin belirli, öngörülebilir ve denetlenebilir olmasını gerektirdiğini belirterek konuşmasını tamamladı.